11|05|2017

Okulumda şarkılarımı söylemek pek hisli bir deneyimdi, bazılarını G yurdunda, Koç'un sonsuz yeşiliğinde yazdığım düşünülürse hele. Bambaşka bir yerdeymişim gibi hissederdim kampüsteyken, her şeyden herkesten uzakta. Yine öyle hissettim. Garip de bir özlem duydum. Belki de yalnız başıma yaşamaya duyulan bir özlemdir, bilmiyorum.

O güne dair pek çok güzel şey kalacak aklımda ama en çok Dodo'mun bu tatlı setlisti hazırlayışı ve en önemlisi her konserimde yanıbaşımda oluşu, güzel ve sakin enerjisiyle beni rahatlatışı. Beraber en sevdiğim yurdumu, final dönemlerinde uyuduğum kütüphane koltuklarını ve hep hıncahınç dolu olan öğrenci merkezini gezdik. Çeşitli asilikler yaptık, piyano çaldık ve gecenin 2'sinde eve döndük.